Merk jij dat je gedachten vaak negatief zijn en je je daardoor slecht voelt? Dan is deze blog voor jou! Ik had namelijk hetzelfde, dus ben ik me gaan verdiepen in de psychologie hierachter en manieren om dit tegen te gaan.
Ik wil dan ook beginnen met zeggen dat het heel normaal is om negatieve gedachten te hebben. Sommige studies zeggen zelfs dat we automatisch 95% van de tijd negatieve gedachten krijgen. Ja i know…. Mega veel!
Nu kun je in de basis wel iets doen aan deze negatieve gedachten, maar uiteindelijk ga je hoe dan ook negatieve gedachten krijgen. Daarom wil ik in dit artikel de aandacht vestigen op het omgaan met negatieve gedachten en je gedachten omzetten van een negatieve wilde plek naar een plek van rust.
Waarom ontstaan deze negatieve gedachten?
Onze gedachten zijn voorspellingen voor de toekomst, door gebruik te maken van lessen en herinneringen uit het verleden.
Oftewel, het is niet echt. Je gedachten zijn niet de realiteit. Dit zijn enkel voorspellingen, vaak gebaseerd op een onjuiste basis. Onze hersenen doen dit om ons te beschermen. In principe is dat de nummer 1 taak van onze hersenen; dit is al zo vanaf de tijd van de jagers en verzamelaars. We hebben geleerd om van fouten te leren en hebben daardoor een bewustzijn gecreëerd, om onszelf veilig te houden.
Maar nu we niet meer hoeven te vluchten voor leeuwen kunnen we dit beveiligingsmechanisme best een beetje loslaten. Want het is heel fijn dat het ons wil beschermen, maar zou het niet nog fijner zijn als we er gelukkig van zouden worden? Dus wat nou als we eens overgaan van een overlevings-gedachtegang, naar een gelukkig-leven gedachtegang.
Observeer, accepteer, maar identificeer niet
Mijn advies, en die van vele psychologen, is om je gedachten te observeren, te accepteren dat ze er zijn, maar om je niet te identificeren met de gedachte.
Observeren
Observeren of bekend worden met iets, is altijd de eerste stap om iets te veranderen. Als je niet opmerkt dat er iets verkeerd is of anders moet, ga je hier nooit mee bezig kunnen gaan. Dus begin altijd met het opmerken wat er allemaal in je hoofd afspeelt. Onze gedachten staan namelijk bijna altijd op de automatische piloot (unconscious mind). Ze komen en hebben een enorme invloed op ons leven, maar we zijn er vaak helemaal niet bewust van dat ze er zijn en wat die gedachten ons zeggen. Dus merk je gedachten op. Wat komt er zoal in je op? Probeer een paar keer per dag stil te staan bij je gedachten. Zo train je je hersenenen langzaamaan om hier actief op te gaan letten. Oefening baart kunst….
Accepteren
Daarna is het belangrijk dat je de gedachte accepteert. Dit betekent niet dat je de gedachte voor waarheid aanziet, enkel dat je accepteert dat die gedachte er is. Wanneer je dit niet doet zal je enkel met jezelf in de knoop raken en gefrustreerd worden dat die gedachte überhaupt in je opkomt. Er tegen ingaan heeft geen nut.
Dus het gaat een beetje zoals: “Hmm oké, ik merk dat ik aan mezelf twijfel en denk dat ik het niet kan. Ik merk deze gedachte op, ik accepteer dat deze gedachte er is, maar ik laat de gedachte ook weer gaan en hecht hier geen waarde aan. Want deze gedachte helpt me niet en is enkel negatief.”
Zoiets wil je creëren. En ja, dit is makkelijker gezegd dan gedaan. Maar geloof me, met de tijd gaat dit ook bij jou lukken.
Identificeer je niet met je gedachten
De negatieve gedachten die in je opkomen moet je herkennen, maar het betekent niet dat je ook moet gaan geloven wat ze zeggen. Want we hebben hierboven al besproken dat je gedachten helemaal niet de waarheid zijn. Sterker nog, uit onderzoek blijkt dat 99% van de negatieve dingen die we denken dat er gaan gebeuren in ons leven, (die onze gedachten ons dus wijs proberen te maken) helemaal NOOIT gebeuren. Dus waarom maken we ons er eigenlijk zo’n zorgen over?
Je gedachten zijn niet jij. Je gedachten zijn geen waarheid. Je gedachten kunnen komen zonder dat je er wat mee hoeft te doen.
Oftewel kijk kritischer naar je gedachten. Helpen ze je? Of zijn ze negatief en eigenlijk volledig gebaseerd op onterechte theorieën?
Je gedachten ontkrachten
Oké er zijn duizenden manieren waarop jouw gedachten je iets negatiefs willen wijsmaken. Maar hier enkele voorbeelden van gedachten die je kunt krijgen, en de manier hoe je hier vanaf nu naar wilt kijken.
-Je loopt langs een groep mensen en deze begint ineens heel hard te lachen. Je eerste ingeving is dat ze je uitlachen (je primitieve hersenen proberen je veilig te houden. Uitlachen door een grote groep = gevaar). Je stopt je hersenen en merkt dat dit jouw gedachtegang is. Je beseft dat zonder moeite van jezelf, je hersenen besloten hebben dat dit wel eens kan zijn dat ze je uitlachen en je voelt je gelijk onzeker. Je gaat hier niet tegen vechten, je accepteert dat dit de eerste ingeving is van je hersenen. Vervolgens besef je je dat dit helemaal niet de werkelijkheid hoeft te zijn (zoals ik eerder al aangaf zijn 90+% van deze gedachten niet de werkelijkheid). En je besluit: ze lachten waarschijnlijk om een grap die iemand in de groep vertelde. Dit is net zo aannemelijk (eigenlijk nog veel aannemelijker dan jouw eerste gedachte) en zo blijft mijn gedachte positief in plaats van dat ik onzeker word en me afvraag waarom ze me uitlachten. De situatie is hetzelfde, maar je gedachtegang en hoe je je na de tijd voelt is compleet anders.
-Of je gaat iets doen wat je spannend vindt. Een eerste date, een zakelijke meeting, een presentatie, een reis, etc. Het perfecte moment voor je gedachten om je angst aan te praten en je veilig te houden door te zorgen dat je je comfortzone niet verlaat. Maar we weten allemaal dat het leven begint aan de einde van onze comfortzone. Dus hoe zorg je dat je gedachten stoppen met jouw onzeker maken? Nou, merk eerst op wat je gedachten precies zijn. Wat zeggen je gedachten je. Dat je niet goed genoeg bent? Dat je gaat falen? Dat je voor je eigen bestwil het maar beter niet kunt doen? Wat wordt je verteld? Vervolgens is het taak om deze gedachten te onderzoeken. Is dit echt zo? Is het 100% zeker dat je gaat falen? Want hoe weet je dat? Is daar echt zoveel onherroepelijk bewijs voor? Of is het enkel je primitieve brein die je veilig probeert te houden van falen? En zelfs al zou je totaal afgaan (waarvan de kans echt zoveel kleiner is dan je denkt, want hoevaak is je dat nou echt gebeurt), dan is falen alleen maar goed voor ons. Zonder falen worden we nooit ergens beter in, groeien we nooit als persoon en komen we nooit dichtbij onze dromen.
Andere artikelen die je misschien interessant vindt
- Onthoud dit en je zult altijd vertrouwen in jezelf hebben!
- Zo ga je van zelf-criticus naar iemand vol zelfliefde
- De enige manier hoe je meer zelfvertrouwen krijgt
- Zenuwachtig zijn en je zenuwen onder controle houden
- Faalangst: wat te doen als je last hebt van faalangst?
- Perfectionisme: een handige eigenschap of een grote valkuil?
- Je onzekerheid overwinnen
